echtgezondafvallennewspaperlicht4

Laurens Helmstäter heeft de website www.echtgezondafvallen.nl opgericht om mensen te informeren over hoe je gezond kunt afvallen door een gezondere levensstijl aan te nemen. Er staan tips op over gezond afvallen, diëten, sporten en gezonde voeding. Zo staat er een Review over het Cambridge dieet, een afslankprogramma met behulp van maaltijdvervangers.

Het Cambridge dieet

Er is keuze uit een programma met dagelijks 500 of dagelijks 800 kcal. Het is dus een sterk caloriebeperkt dieet (VLCD), wat in het spraakgebruik een crashdieet wordt genoemd. Wanneer je het programma volgt is begeleiding van een consulent verplicht

[1]. Dit hoeft niet een voedingsdeskundige te zijn, maar kan ook een ervaringsdeskundige zijn die het programma heeft gevolgd. Dat is jammer want een goede begeleiding vraagt bepaalde kennis en vaardigheden die niet iedere ervaringsdeskundige zal beheersen. Het commerciële aspect zou bovendien de objectiviteit van de consulent kunnen beïnvloeden.

Het Cambridge Weight Plan bestaat uit 4 fasen:

  1. De voorbereiding
  2. De asfslankfase
  3. De af- en opbouwfase
  4. Gewichtsbeheersing

De kritiek van Laurens Helmstäter op het Cambridge dieet

Een VLCD komt vaak negatief in het nieuws. Op zijn Facebook-pagina gebruikt Laurens Helmstäter de inleiding: “Ook dit crashdieet is gebaseerd op verkeerde en achterhaalde feiten… ” en in zijn review noemt hij het Cambridge dieet zelfs “uitermate ongezond” [2]. Dat licht hij toe met een aantal punten:

  • Lage calorie-inname zorgt voor verlies van spiermassa.
  • Eerste 3 fasen krijg je onvoldoende voedingsstoffen binnen.
  • Stofwisseling wordt te weinig gestimuleerd met maar 3 maaltijden per dag.
  • De hoge eiwitinname is ongezond voor lever en nieren.
  • De ketose zou veroudering versnellen.
  • Er zijn negatieve ervaringen met het dieet zoals verstopte darmen, hartritmestoornissen en zelfs tot de dood.

Met de visie van Laurens Helmstäter is in essentie niets mis. Hij is namelijk een voorstander van een gezonde leefstijl met onbewerkte producten. Daar is niets mis mee! Maar dat wil niet zeggen dat methoden die daarvan afwijken niet bruikbaar zouden kunnen zijn voor bepaalde groepen.

Reactie op de kritiek

Een VLCD moet op de juiste manier worden ingezet en bij voorkeur deel uitmaken van een uitgebreider afslankprogramma. Dat wil zeggen inclusief deskundige en langdurige begeleiding, voedingseducatie, een beweegprogramma, terugvalpreventie en eventueel (cognitieve) gedragstherapie [3, 4]. Helaas is het zo dat dit in Nederland niet vaak gebeurt, in tegenstelling tot in Amerika. Is het dan terecht om de schuld bij het dieet neer te leggen wanneer de resultaten tegenvallen?

Teleurstellende resultaten?

De langetermijneffecten van afslankdiëten in zijn algemeen zijn teleurstellend. Overzichtsartikelen laten een gewichtsverlies zien van 0-8% na maximaal 4,5 jaar [5-7]. Dat heeft niet alleen te maken met het dieet op zich, maar ook met tal van andere factoren zoals motivatie, steun, gewoonten, kennis en de verleidingen uit de obesogene omgeving. Bovendien treden er na gewichtsverlies ook veranderingen op in het lichaam die het behoud van het verloren gewicht tegenwerken.
Van een VLCD wordt gezegd dat het veel spiermassa afbreekt en de stofwisseling drastisch laat dalen. Hierdoor zou deze dieetvorm niet succesvol kunnen zijn op de lange termijn.

Overzichtsartikel 1

De onderzoeksgroep van James Anderson heeft in een overzichtsartikel gekeken naar de lange termijneffecten van een VLCD (meestal < 800 kcal/dag) en deze vergeleken met een caloriebeperkt dieet van 800-1.500 kcal [5]. In totaal bestond de analyse uit 29 onderzoeken, die verdeeld waren in twee fasen. De eerste fase was de werkelijke afvalfase. Daarna volgde er een fase waarin de onderzoekers wilden weten wat de effecten op de lange termijn waren. Na één jaar was de groep die een VLCD volgde 17,0 kg afgevallen. De groep die een caloriebeperkt dieet volgde was ruim 10 kg lichter geworden. Na 5 jaar follow-up was er in beide groepen sprake terugval. Het gewichtsverlies was nog 7,0 en 2,0 kg in het voordeel van VLCD.

Overzichtsartikel 2

De onderzoeksgroep van Adem Gilden Tsai heeft hierover ook een overzichtsartikel gepubliceerd waarin 6 onderzoeken werden geanalyseerd [8]. Na gemiddeld 1,9 jaar werd bij de groep die een VLCD volgde een gewichtsverlies gevonden van 6,3%. Bij de groep die een minder sterk caloriebeperkt dieet volgde (1.000 – 1.800 kcal/dag was) het gewichtsverlies na 1,9 jaar 5%.

Negatieve berichten over het Cambridge dieet

De negatieve berichten over verstopte darmen, hartritmestoornissen en overlijden kloppen, maar zijn gebaseerd op oude casussen waarin onvolwaardige maaltijdvervangers werden gebruikt [9]. Al geruime tijd zijn de maaltijdvervangers verbeterd (volwaardigere eiwitten en verrijkt met vitamines, mineralen en voedingsvezels) en veilig. Het is dus een oneerlijke vergelijking en onjuist om te zeggen dat de inname van essentiële voedingstoffen onvoldoende is.

Effect op het energieverbruik en vetvrije massa

Een VLCD verlaagt inderdaad het energieverbruik significant. De oorzaak is echter niet het aantal maaltijden [10], maar het gewichtsverlies als gevolg van een calorietekort. Op zich hoeft dat geen bezwaar te zijn en is een goed te verklaren mechanisme. Een lichaam dat minder weegt, heeft namelijk minder calorieën nodig en stelt daar een nieuw evenwicht op af.
De hoogte van het energieverbruik wordt voornamelijk door de ruststofwisseling bepaald, waar de vetvrije massa weer een belangrijk onderdeel van uitmaakt. Het verlies van vetvrije massa bij een VLCD lijkt echter vergelijkbaar met dat van andere diëten, mogelijk door de ketonen die ontstaan tijdens ketose [11-14].
Een negatieve energiebalans (noodzakelijk voor gewichtsverlies) is katabool en zal altijd in meer of mindere mate gepaard gaan met verlies van vetvrije massa. Belangrijk is of de verhouding tussen de ruststofwisseling en de vetvrije massa bij een VLCD ook verandert, en zo ja of dat blijvend is. De onderzoeken die daarnaar zijn gedaan laten geen consistente uitkomst zien [15]. Mogelijk komt dat omdat er meestal minder betrouwbare methoden zijn gebruikt om de vetvrije massa te meten/berekenen (huidplooimeting, kalium-40, formules). Een voldoende eiwit-inname zou weleens belangrijke rol bij kunnen spelen.

Leidt ketose tot veroudering?

Dat de ketose die in het begin optreedt tot veroudering leidt is voornamelijk een theorie. Er zijn ook theorieën die dit weerleggen. Vergeten wordt dat ketogene diëten ook voordelen laten zien [16].

Samenvatting

Een VLCD is dus niet per definitie zo slecht als vaak wordt beweert. Het moet wel worden gezien in een uitgebreider afslankprogramma, met meerdere onderdelen en disciplines. Dat is overigens het algemene advies voor succesvol gewichtsverlies.

Opmerkingen bij het Cambridge dieet

Er zijn enkele opmerkingen te plaatsen bij een VLCD, zoals het Cambridge dieet, die van invloed zijn bij de keuze voor dit dieet:

  • Het zou maar tijdelijk ingezet moeten worden, met een maximale duur van ongeveer 12 weken.
  • Gewichtstoename na een initieel gewichtsverlies is meestal niet te voorkomen.
  • Niet geschikt voor kinderen, zwangeren en ouderen.
  • Bij gezondheidsproblemen eerst een arts raadplegen.
  • In eerste instantie zal het gewichtsverlies voornamelijk uit vocht bestaan.
  • Aan het begin kunnen enkele ongemakken optreden zoals hoofdpijn, duizeligheid, obstipatie en een droge mond.
  • De meest gerapporteerde serieuze bijwerking is de vorming van galstenen.
  • Op de lange termijn (< 5 jaar) is een VLCD even effectief als een wat minder sterk caloriebeperkt dieet van 800-1500 kcal/dag.

Conclusie

Het Cambridge Weight Plan dieet verdient niet de eerste keus bij de behandeling van overgewicht, maar het kan wel ingezet worden wanneer eerdere behandelingen niet tot het gewenste resultaat hebben geleid én aan een aantal voorwaarden wordt voldaan [17, 18]. Dat is dus het tegenovergestelde van wat Laurens Helmstäter schrijft. Er zijn weliswaar kanttekeningen bij het Cambridge dieet te plaatsen, maar wanneer het op een juiste manier wordt ingezet, wegen de voordelen op tegen de mogelijke nadelen.

 Referenties

  1. http://www.cambridgeweightplan.nl/weight-plan/veelgestelde-vragen/wat-zijn-de-belangrijkste-kenmerken-van-cambridge-800/
  2. http://www.echtgezondafvallen.nl/cambridge-dieet/
  3. Saris WH. Very-low-calorie diets and sustained weight loss. Obes Res. 2001 Nov;9 Suppl 4:295S-301S.
  4. Position of the American Dietetic Association: very-low-calorie weight loss diets. J Am Diet Assoc. 1990 May;90(5):722-6.
  5. Anderson JW, Konz EC, Frederich RC, Wood CL. Long-term weight-loss maintenance: a meta-analysis of US studies. Am J Clin Nutr. 2001;74:579-84.
  6. Loveman E, Frampton GK, Shepherd J, et al. The clinical effectiveness and cost-effectiveness of long-term weight management schemes for adults: a systematic review. Health Technol Assess. 2011;15:1-182.
  7. Douketis JD, Thabane L, Macie C, Williamson DF. Systematic review of long-term weight loss studies in obese adults: clinical significance and applicability to clinical practice. Int J Obes Relat Metab Disord. 2005;29:1153-67.
  8. Tsai AG, Wadden TA. The evolution of very-low-calorie diets: an update and meta-analysis. Obesity (Silver Spring). 2006 Aug;14(8):1283-93.
  9. Lockwood DH, Amatruda JM. Very low calorie diets in the management of obesity. Annu Rev Med. 1984;35:373-81.
  10. La Bounty PM, Campbell BI, Wilson J, Galvan E, Berardi J, Kleiner SM, Kreider RB, Stout JR, Ziegenfuss T, Spano M,
  11. Smith A, Antonio J. International Society of Sports Nutrition position stand: meal frequency. J Int Soc Sports Nutr. 2011 Mar 16;8:4.
  12. Zahouani A, et al. Short- and long-term evolution of body composition in 1389 obese outpatients following a very low calorie diet (Pro’gram18 VLCD). Acta Diabetologica; 2003, 40 Suppl 1, S149-150.
  13. Hoie LH, Bruusgaard D, Thom E. Reduction of body mass and change in body composition on a very low calorie diet. Int J Obes Relat Metab Disord. 1993 Jan;17(1):17-20.
  14. Kreitzman SN. Factors influencing body composition during very-low-calorie diets. Am J Clin Nutr. 1992 Jul;56(1 Suppl):217S-223S.
  15. Astrup A, Quaade F. VLCD compliance and lean body mass. Int J Obes. 1989;13 Suppl 2:27-31.
  16. Fricker J, Rozen R, Melchior JC, Apfelbaum M. Energy-metabolism adaptation in obese adults on a very-low-calorie diet. Am J Clin Nutr. 1991 Apr;53(4):826-30.
  17. Bueno NB, de Melo IS, de Oliveira SL, da Rocha Ataide T. Very-low-carbohydrate ketogenic diet v. low-fat diet for long-term weight loss: a meta-analysis of randomised controlled trials. Br J Nutr. 2013 Oct;110(7):1178-87.
  18. Mustajoki P, Pekkarinen T. Very low energy diets in the treatment of obesity. Obes Rev. 2001 Feb;2(1):61-72.
  19. EFSA Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies (NDA). Scientific Opinion on the substantiation of health claims related to very low calorie diets (VLCDs) and reduction in body weight (ID 1410), reduction in the sense of hunger (ID 1411), reduction in body fat mass while maintaining lean body mass (ID 1412), reduction of post-prandial glycaemic responses (ID 1414), and maintenance of normal blood lipid profile (1421) pursuant to Article 13(1) of Regulation (EC) No 1924/2006. EFSA Journal 2011;9(6):2271.
  20. http://www.echtgezondafvallen.nl/sapkuur-dieet/

Forumdiscussie

Onder het artikel was er de mogelijkheid om een reactie te plaatsen. Dit heb ik gedaan, waarna een korte discussie ontstond met Laurens Helmstäter. Hieronder deze discussie:

Een sterk caloriebeperkt dieet (zoals Cambridge is) hoort niet op zichzelf te staan, maar als onderdeel van een multidisciplinair afslankprogramma. Natuurlijk is het zo dat gewichtstoename optreedt wanneer men na het volgen van een dergelijk dieet weer terugvalt in oude voedingsgewoonten. Na het dieet is het noodzakelijk om gezonder te gaan eten, meer te bewegen en eventueel het volgen van (cognitieve) gedragstherapie. De resultaten zijn dan gunstig [1, 2].
Overigens is bij de eiwitinname het aantal grammen van belang en niet het percentage. Bij caloriebeperking kan het percentage verstorend werken. Al komen alle 500 kcal van eiwitten, dan is dat nog een eiwitinname van 1,6 gram/kg voor het persoon van 80 kg. Gezonde nieren hebben hier geen problemen mee. Bovendien beschermt een hoge eiwitinname tegen verlies van spiermassa tijdens caloriebeperking [3]. Het verlies van vetvrije massa is niet te voorkomen tijdens een afslankprogramma. Bij sterk caloriebeperkte diëten valt dit mee (mogelijk door een ketogeen effect) [4].
De uitleg van ketose is onjuist. Er worden in die situaties geen suikers gevormd maar ketonen. Dit zal de honger onderdrukken en mogelijk de spiermassa sparen. Vergeleken met een ‘traditioneel’ vetbeperkt dieet lijkt een koolhydraatbeperkt ketogeen dieet een bruikbaar alternatief te zijn [5].
Er zijn verschillende manieren waarop je gewicht kunt verliezen. Het belangrijkste is dat iemand een manier vindt die hij/zij kan volhouden. Dat kan zijn door gezonder (caloriearmer) te gaan eten, maar het volgen van een sterk caloriebeperkt dieet als onderdeel van een multidisciplinair programma is ook een mogelijkheid. Begeleiding daarbij is belangrijk. Probleem is dat niet iedereen dat doet.

Referenties

  1. Saris WH. Very-low-calorie diets and sustained weight loss. Obes Res. 2001 Nov;9 Suppl 4:295S-301S.
  2. Tsai AG, Wadden TA. The evolution of very-low-calorie diets: an update and meta-analysis. Obesity (Silver Spring). 2006 Aug;14(8):1283-93.
  3. Wycherley TP, Moran LJ, Clifton PM, Noakes M, Brinkworth GD. Effects of energy-restricted high-protein, low-fat compared with standard-protein, low-fat diets: a meta-analysis of randomized controlled trials. Am J Clin Nutr. 2012 Dec;96(6):1281-98.
  4. Hoie LH, Bruusgaard D, Thom E. Reduction of body mass and change in body composition on a very low calorie diet. Int J Obes Relat Metab Disord. 1993 Jan;17(1):17-20.
  5. Bueno NB, de Melo IS, de Oliveira SL, da Rocha Ataide T. Very-low-carbohydrate ketogenic diet v. low-fat diet for long-term weight loss: a meta-analysis of randomised controlled trials. Br J Nutr. 2013 Oct;110(7):1178-87.

Laurens Helmstäter

“Bedankt voor je toevoeging. Je noemt een paar interessante punten.
Er valt wat voor te zeggen voor iemand die erg veel overgewicht heeft, sneller te laten afvallen met een crashdieet dan via een gezonde methode. Als men afvalt via een gezonde manier, duurt dat immers langer, waardoor deze persoon ook langer al dit gewicht moet blijven meedragen. Dan nog zou ik niet kiezen voor het cambridge dieet, maar bijvoorbeeld een sapdieet. Op die manier krijg je tenminste nog veel en verse voedingsstoffen binnen.
Over de hoeveel eiwitten zou je wellicht gelijk kunnen hebben, dat zal ik verder uitzoeken.
De meningen zijn verdeeld over ketose. Toch heb ik deze informatie uit een betrouwbare bron, namelijk het boek De Voedselzandloper.
Iedereen moeten inderdaad hun eigen manier vinden die voor hun werkt, maar daar zit het probleem. De makers van allerlei diëten misleiden vaak de consument op een manier, waardoor ze denken dat het voor hun goed werkt. Echt gezond eten werkt voor iedereen, zolang je maar weet wat echt gezond is en helaas is op dat punt het Cambridge erg zwak.”

Bedankt voor je reactie Laurens!

Natuurlijk kun je voor snel gewichtsverlies de voorkeur geven aan een sapdieet boven Cambridge. Vergeet niet dat het Cambridge Weight Plan een completere en gefaseerde aanpak heeft (onderschat begeleiding niet) en voldoende voedingsstoffen bevat. Het voordeel van ‘verse voedingsstoffen’ is mij onduidelijk. Juist bij een sapdieet lijkt mij de kans op terugval groot. Voordelen van een sapdieet ten opzichte van het Cambridge Weight Plan zie ik persoonlijk dan ook niet.
Niet alle uitspraken die in De Voedselzandloper staan zijn goed onderbouwd. Welke betrouwbare bron haalt Kris Verburgh aan als het gaat om ketose? Een boek op zichzelf kan namelijk niet als betrouwbare bron worden aangehaald.

Het lijkt er inderdaad op (in ieder geval bij het Atkinsdieet) dat de productie van methylglyoxal (geen suiker maar een keton) toeneemt bij ketose [1]. De vraag is wat dat betekent in de praktijk. Het is een theorie. Er is geen enkel bewijs dat dit daadwerkelijk zal leiden tot versnelde veroudering. Van belang lijkt mij de hoeveelheid en de duur van blootstelling eraan. Bovendien zou de verbeterde glycemische controle de vorming van AGE’s (advanced glycation endproducts) verminderen. Wat is het netto-effect dan? Daarnaast is de glycolyse (afbraak van glucose tot ATP) het belangrijkste metabole pad waarbij methylglyoxal wordt gevormd. Tijdens ketose wordt de glycolyse juist geremd waardoor ook de productie van methylglyoxal afneemt. Hoe sterk is het argument van ketose dan nog?
Bovendien laat gerandomiseerd onderzoek zien dat een ketogeen dieet de glycemische controle [2], het cholesterolprofiel, de triglyceriden en bloeddruk [3] verbetert.
Verder wordt ketose weleens verward met keto-acidose waarbij suprafysiologische hoeveelheden ketonen voorkomen. Keto-acidose kan voorkomen bij mensen met diabetes mellitus type 1 met een insulinetekort. Dit is potentieel gevaarlijk, maar niet te vergelijken met een niet-pathologische ketose.

Je zegt dat het Cambridge dieet erg zwak is als het gaat om het weten wat echt gezond is. Bij het Cambridge Weight Plan wordt echter onder begeleiding van een consulent aandacht besteed aan (je schrijft het zelf op je site) de voorbereiding, het afslanken, het af- en opbouwen, en gewichtsbeheersing.

Echt gezond eten hoeft niet voor iedereen te werken. Je kunt ook voedingstechnisch gezond eten zonder negatieve energiebalans waardoor je geen gewicht verliest. De kans erop is echter wel groter omdat vaker gekozen zal worden voor minder energiedichte voedingsmiddelen. Probleem is dat gezonder eten moeilijk wordt gemaakt door onze obesogene omgeving, het aangeleerde gedrag, misleidende claims, etc. Daarom zou een afslankprogramma zowel voedings- leefstijleducatie moeten bevatten als beweging en eventueel gedragstherapie. Alleen de boodschap gezonder eten is voor velen onvoldoende.

Alles bij elkaar vind ik de conclusie dat het Cambridge dieet uitermate ongezond is onjuist en niet verdedigbaar. Alle punten die opgesomd worden hoeven niet ongezond te zijn of zijn niet van toepassing op het Cambridge dieet.

Referenties

  1. Beisswenger BG, Delucia EM, Lapoint N, Sanford RJ, Beisswenger PJ. Ketosis leads to increased methylglyoxal production on the Atkins diet. Ann N Y Acad Sci. 2005 Jun;1043:201-10.
  2. Hussain TA, Mathew TC, Dashti AA, Asfar S, Al-Zaid N, Dashti HM. Effect of low-calorie versus low-carbohydrate ketogenic diet in type 2 diabetes. Nutrition. 2012 Oct;28(10):1016-21.
  3. Bueno NB, de Melo IS, de Oliveira SL, da Rocha Ataide T. Very-low-carbohydrate ketogenic diet v. low-fat diet for long-term weight loss: a meta-analysis of randomised controlled trials. Br J Nutr. 2013 Oct;110(7):1178-87.

P.s. Waarom is mijn reactie op je Facebook-pagina verdwenen?

Laurens Helmstäter

“Hoi Rob. Het valt mij op dat je vooral naar allerlei onderzoeken verwijst, zonder er zelf eigenlijk iets van te vinden. Wie zegt dat die onderzoeken goed zijn uitgevoerd? Door wie zijn die onderzoeken gefinancierd? Wat is je eigen ervaring?

Over de sapkuur wil ik alleen maar zeggen dat je het beste eerst even het artikel op mijn website daarover kan lezen.
Dat je het voordeel van verse voedingsstoffen niet ziet, vind ik vreemd. Het is al zo vaak bewezen dat verse voedingsstoffen allerlei voordelen hebben.  Het is waar dat echt gezond eten in deze maatschappij erg lastig is. Daarom is mijn boodschap niet alleen ‘ga gezond eten’, maar ik geef continue tips en adviezen hoe je het beste gezond kan eten en ik probeer mensen zelf te laten nadenken en experimenteren. Ze hoeven het niet altijd met mij eens te zijn. Ook ik weet lang niet alles.
De reactie op mijn facebook pagina heb ik weggehaald, omdat dubbele reacties niet handig zijn.”

Beste Laurens,

Gezondheidsadviezen horen evidence based te zijn. Dat wil zeggen dat de adviezen gebaseerd zijn op het beste bewijs dat op dat moment beschikbaar is. In oplopende betrouwbaarheid zijn dat: in vitro – dierproeven – ideeën, opinies, redactioneel commentaar – case reports – case series – patiënt controleonderzoek – cohortonderzoek – gerandomiseerd onderzoek – systematic reviews/meta analyses.
Een persoonlijke ervaring kent verschillende belangrijke nadelen. Zo is de mens gevoelig voor suggestie, zijn er talloze verstorende aspecten aanwezig (geen bewijs voor causaliteit) en betreft het slechts één persoon. Gelukkig baseren gezondheidsprofessionals hun adviezen dan ook niet op persoonlijke ervaringen, maar op resultaten uit degelijk wetenschappelijk onderzoek waarbij resultaten gereproduceerd worden. Hier kunnen de nadelen van een persoonlijke ervaring sterk verminderd en voorkomen worden waardoor de resultaten veel betrouwbaarder zijn. Dat is dan ook de reden dat ik mijn uitspraken onderbouw met verwijzingen naar degelijk wetenschappelijk onderzoek. Wanneer je aanwijzingen hebt dat de onderzoeken die ik heb aangehaald niet goed zijn uitgevoerd hoor ik dat graag.
Een kettingroker van 90 jaar kan zeggen dat roken geen kwaad kan (persoonlijke ervaring). De wetenschappelijke literatuur lat echter iets anders zien.

Wat zouden volgens jou de voordelen zijn van bijvoorbeeld vitamine C uit een verse kiwi tegenover het vitamine C in een Cambridge product? Eenmaal verteerd weet het lichaam de afkomst niet.

Waar baseer jij jouw adviezen op? Aan welke criteria moet voldaan worden om iets betrouwbaar te vinden?
Overigens heb ik de hoeveelheid voedingsstoffen berekend van de eerste dag van de sapkuur op je site. Hieruit blijkt dat de hoeveelheid natrium, selenium, zink, vitamine D en vitamine B12 ruim lager is dan de ADH voor een volwassen man (ook de natrium-inname kan te laag zijn [1]). De hoeveelheid vet en eiwit (met een lage biologische waarde) is overigens erg laag (respectievelijk 11 en 31 gram), terwijl juist een hoge eiwitinname tijdens caloriebeperking de spiermassa beschermd. Het Cambridge dieet kent deze beperkingen niet.

Tot slot terug naar het onderwerp; het Cambridge dieet. In mijn voorgaande berichten heb ik proberen aan te geven en te onderbouwen dat er geen bewijzen zijn dat het Cambridge dieet uitermate ongezond is zoals je schrijft. Mag ik nu aan jou vragen om te onderbouwen (verwijzen naar literatuur of andere bronnen) dat het Cambridge dieet wel uitermate ongezond is?

Bij voorbaat dank!

Referentie

  1. O’Donnell MJ, Yusuf S, Mente A, Gao P, Mann JF, Teo K, McQueen M, Sleight P, Sharma AM, Dans A, Probstfield J, Schmieder RE. Urinary sodium and potassium excretion and risk of cardiovascular events. JAMA. 2011 Nov 23;306(20):2229-38.