Link

 

Er zijn verschillende manieren om gewicht te verliezen. Eén manier, die volgens sommigen superieur zou zijn, is intermittent fasting (IF). Dit is een eetpatroon waarbij gedurende langere tijd weinig tot niets wordt gegeten (0-35% van de energiebehoefte), afgewisseld met perioden van normale voedselinname (periodiek vasten). Recent is een Cochrane review gepubliceerd waarin gekeken is naar het bewijs daarvoor [1].

 

Alleen RCT’s kwamen in aanmerking waarin IF is vergeleken met a) traditionele afvaladviezen of b) geen interventie /wachtlijst bij volwassen mannen en vrouwen met overgewicht of obesitas. Onder IF vielen time‐restricted feeding, periodic fasting, alternate‐day fasting, en modified alternate‐day fasting. Traditionele afvaladviezen bestonden meestal uit een dagelijkse energiebeperking.

Resultaten

  • In totaal werden er 22 studies geïncludeerd met in totaal 1.995 deelnemers. De kleinste studie bestond uit 10 deelnemers en de grootste uit 332.
  • De duur van de interventies varieerden. De kortste duurde 2 maanden en de langste 12 maanden.
  • IF liet geen significant verschil zien in het percentage gewichtsverlies vergeleken met traditionele afvaladviezen (21 studies, 1.430 deelnemers).
  • IF liet wel een significant verschil zien in het percentage gewichtsverlies vergeleken met geen interventie/wachtlijst (MD −3.42, 95% CI −4.95 tot −1.90; 6 studies, 427 deelnemers, GRADE: moderate).
  • IF liet een kleine, klinisch niet-relevante, toename zien van het HDL-cholesterol vergeleken met de andere twee groepen (ca. +0,05 mmol/l).
  • Er werden geen verschillen gevonden in het percentage deelnemers dat ≥5% gewicht verloor, nadelige effecten, kwaliteit van leven, totaal cholesterol en triglyceriden tussen IF en de andere twee groepen.

Beperkingen

Verschillende vormen van IF zijn samengevoegd en niet afzonderlijk geanalyseerd.

Opmerkingen

  • Deze resultaten komen overeen met een eerdere meta-analyse [2].
  • In andere meta-analyses zijn onder isocalorische omstandigheden geen verschillen gevonden in gewichtsverlies en cardiometabole risicofactoren tussen IF en een dagelijkse energiebeperking [3, 4].

Conclusie

IF kan tot gewichtsverlies leiden, maar is daarin niet effectiever dan traditionele afvaladviezen/energiebeperking. Het mechanisme erachter is dat IF, net als dagelijkse energiebeperking tot een negatieve energiebalans leidt. De auteurs geven aan dat meer onderzoek nodig is naar het effect van IF op tevredenheid, diabetes-status, vetvrije massa en langetermijnuitkomsten (>12 maanden) bij diverse populaties en IF-varianten.

Referenties

  1. Garegnani LI, et al. Intermittent fasting for adults with overweight or obesity. Cochrane Database Syst Rev. 2026 Feb 16;2(2):CD015610.
  2. Semnani-Azad Z, et al. Intermittent fasting strategies and their effects on body weight and other cardiometabolic risk factors: systematic review and network meta-analysis of randomised clinical trials. BMJ. 2025 Jun 18;389:e082007.
  3. Ezzati A, et al. The Effects of Isocaloric Intermittent Fasting vs Daily Caloric Restriction on Weight Loss and Metabolic Risk Factors for Noncommunicable Chronic Diseases: A Systematic Review of Randomized Controlled or Comparative Trials. J Acad Nutr Diet. 2023 Feb;123(2):318-329.e1.
  4. Wu X, et al. Comparison of Different Intermittent Fasting Patterns or Different Extents of Calorie Restriction for Weight Loss and Metabolic Improvement in Adults: A Systematic Review and Network Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Nutr Rev. 2026 Mar 1;84(3):487-499.