Link

 

Acute lichamelijke inspanning kan de eetlust tijdelijk onderdrukken. Dit verschijnsel wordt ook wel ‘exercise-induced anorexia’ genoemd. Eerdere studies waren echter niet eenduidig hierover. Een belangrijke oorzaak daarvan is de grote variatie tussen studies in trainingsintensiteit, duur, deelnemers en vooral het tijdstip waarop na het sporten de voedselinname werd gemeten. Daarnaast waren veel studies uitgevoerd bij jonge, gezonde deelnemers met een normaal gewicht waardoor er minder bekend is over deelnemers met overgewicht of obesitas, en vooral met diabetes type 2.

De studie

Voor deze crossover-studie volgden 58 deelnemers (18-75 jaar) met overgewicht of obesitas, waarvan de helft met diabetes type 2, in willekeurige volgorde vier interventies met en zonder hoogintenstieve intervaltraining (HIIT) op de fiets: 1) HIIT in de ochtend, 2) rust in de ochtend, 3) HIIT in de late middag en 4) rust in de late middag. De onderzoekers wilden weten:

  1. Verlaagt HIIT de energie-inname ten opzichte van rust?
  2. Vermindert HIIT de subjectieve eetlust?
  3. Maakt het uit of de training ’s ochtends of aan het einde van de middag wordt uitgevoerd?
  4. Verschillen deze effecten tussen mensen met en zonder diabetes type 2?

Daarnaast hebben ze naar verschillende hormonen en metabole markers gekeken die mogelijk betrokken zijn bij de regulering van eetlust, waaronder GLP-1, FGF21 en GDF15.

  • GLP-1
    Hohormoon dat na eten vrijkomt en onder andere de verzadiging verhoogt, de maaglediging vertraagt en de insulineafgifte stimuleert. Het kan daardoor de eetlust en voedselinname verminderen.
  • FGF21
    Hormoon dat vooral betrokken is bij de regulatie van energie-, glucose- en vetstofwisseling. Het neemt onder andere toe bij inspanning en metabole stress.
  • GDF15
    Signaaleiwit dat vrijkomt bij onder andere lichamelijke en metabole stress en via de hersenen de eetlust en voedselinname kan verminderen.

Resultaten

  • Na HIIT aten de deelnemers gemiddeld ca. 86 kcal minder tijdens de eerstvolgende maaltijd.
  • HIIT leidde direct na de training tot minder honger en een lagere subjectieve eetlust.
  • Over de daaropvolgende 24 uur was er geen verschil in totale energie-inname (geen compensatie).
  • GLP-1 nam direct na HIIT toe, maar het verschil was na 15 minuten verdwenen.
  • FGF21 en GDF15 stegen na HITT, terwijl ghreline daalde.
  • De effecten op eetlust en energie-inname waren vergelijkbaar bij deelnemers met en zonder diabetes type 2.
  • Het tijdstip van de training had over het algemeen geen effect op de energie-inname bij deelnemers met en zonder diabetes type 2.

Opmerkingen

  • Een controlegroep met gezonde deelnemers zonder overgewicht of obesitas ontbrak.
  • De studie onderzocht slechts één trainingssessie met metingen tot en met 24 uur.
  • De deelnemers kregen vooraf geen standaardmaaltijd wat invloed kan hebben gehad op bepaalde metabole biomarkers.

Conclusie

Een eenmalige HIIT-sessie onderdrukte de energie-inname en verhoogde de concentraties van GDF15 en FGF21 bij deelnemers met overgewicht of obesitas. Het tijdstip van de inspanning had daarbij weinig effect.

Referentie

  1. Launbo NP et al. Effects of exercise and exercise timing on energy intake and appetite control: a randomised crossover trial in people with overweight or obesity with and without type 2 diabetes. EBioMedicine. 2026 Jul;129:106353.